بنده ی عشقم و از هر دو جهان آزادم

                                                           طایر گلشن قدسم که دهد شرح فراق

که در این دامگه حادثه چون افتادم

                                  من ملک بودم و فردوس برین جایم بود

                                                                     آدم آورد در این دیر خراب آبادم

                           چنان فریاد خواهم زد که تا عرش الهی را بسوزاند

رمز عاشـــــقی را برای عاشقان باز گو کنم

می خواهم عشق را برای خودم معنی کنم

عـــــشــــــــــق یعنی خود را ندا کردن است

عـــــــــشق یعنی به چشم جان دیدن است

عـــــــشــــــــق یعنی سر فرود آوردن است

عــــــشق یعنی خود را هیچ انگاشتن است

عــــــــشـــــــــق یعنی رمز دیدار دلبر است

دلم گرفته آسمون   نمی تونم گریه کنم

شکنحه می شم از خودم نمی تونم

شکوفه کنم انگار کوه قصه ها رو سینه من اومده

آخ داره باورم می شه خنده به

ما نیومده دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم تو روزگار به

کسی یه عمره که دریدرم حتی صدای نفسم می گه گه

توی قفسم من واسه آتیش زدن یه کوله بار شب بسم

یه کم منو حوصله دلم گرفته آسمون

کن منم که از این روزگار یه خرده

کمتر گله کن دلم گرفته آسمون

منو به بازی میگیرن عقربه های ساعتم برگ تقویم میکنه

لحظه به لحظه لغنته آهای زمین... یه لحظه تو نفس نزن نچرخ تا آروم

بگیره یه آدم شکسته تن دلم گرفته آسمون

و نمی دانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از پی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب الود به من مرد نگاه

و تو رفتی و هنوز

سالهاست که در گوش من ارام

فش فش گام تو تکرار کنان می دهد ازارم

و من اندیشه کنان غرق این پندارم

که چرا خانه کوچک ما سیب نداشت

(((((((((((({{{{{{{{{{{{{}}}}}}}}}}}}}}))))))))))))))

}{»»» تقدیم به زیباترین بهانه زندگی ام «««}{

از دریـا پاکی را دیدم و از پرندگان پرواز برای آزادی رهایی، از

آفتاب روشنایی را وقتی تو را دیدم همه آن ها برایم بـی معنی شدند

چون تو تمام مهربانی های دنیا را به من هدیه کردی. به تمام دنیا

    >>--(¯`¤._.¤´¯)---> دوستت دارم <---(¯`¤._.¤´¯)--<<

{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}

}{»»» زیبـاترین حـادثهً زندگـیم «««}{

چه خاطر تو زیستن به پای تو سوختن و چه تلخ است

و غم انگیزاست دور از تو بودن خودت هم می دانی بدون

تو زندگی کردن چه ناشکیباست، دوستت دارم بی نهایت، با صداقت تا قیامت.

   >>--(¯`¤._.¤´¯)---> دوستت دارم <---(¯`¤._.¤´¯)--<<

{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}

}{»»» تقدیم به شبهای دل تنگی ام «««}{

تنها برای چشمان تو می نویسم تا بدانی محبت و عشق

را در چشمان تو آموختم و با تو آغاز کردم. بهترین صدای

زندگی ام شنیدن صدای تو و قشنگ ترین لحظه زندگی ام لحظه

دیدن توست تنهایم مگـذار که عاشقانه

   >>--(¯`¤._.¤´¯)---> دوستت دارم <---(¯`¤._.¤´¯)--<<

{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}

}{»»» گرانبهاترین گوهر زندگیم «««}{

دوست داشتن را از شما آموختیم و مهربانی را در کنار

شما حس کردیم. فداکاری در کارهای شما دیدیم و صداقت را

در عمق چشمان شما یافتیم به اندازه همهً ستارهای آسمان

    >>--(¯`¤._.¤´¯)---> دوستت دارم <---(¯`¤._.¤´¯)--<<

اینم رادیو . گوش بدید لذت ببرید؟

۲۴ ساعته

    1000مرتبه  900 جمله عاشقانه را در 800 جای مختلف

     پیش 700 نفر به 600 زبــــــــــــان مطرح کردم.500 تای آنها

    400 کلمه را به 300 زبــــــــــــــــــان که به 200 برگه بود ترجـمه

     کـــردند من 100 بار بــــــــــــــــــرای تو 90 روز ,  روزی 80 دقــــیقه

     خـواندم و 70 جمله را تـــــــــــــــــــــــــو در 60 بــــار در 50 روز , روزی

    40 مرتبه برای خود تکرار کـــــــــــــــــــــــــــــــــردی که 30 تای آن را خواندم

    پس20 بار از تو سئوال کـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــردم در 10 روز ودر 9 مرتبه و تو

    8 دفعه بر7 سئوال من در فاصلـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــهء 6 روز در 5 دقیقه پاسخ

    دادی و 4 مرتبه تو را به 3 کتاب قســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم دادم و 2 ساعت خواهش

    کردم و تو 1 بار گفتی دوستت دارم ولـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی من به همین یـک بارهم  قانعم

    ومن هم می گویم    ... دوســـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــتـت دارم...

                               اگر پنهان کنم ترسم که مــغز و استخوان ســــوزد 

               

من امشب سکوت دلم را شکستم

سکوت شبستان غم را شکستم

قسم خورده بودم که عاشق نباشم

به عشقت شکوه قسم را شکستم

تقديم به تو كه بي تو هم با توام

یه مثال هست که میگه: 

 بيادعقب ، تازه ميشه مثل تو...

 يه مثال ديگه هست كه ميگه

 اگه اعتراف كردي ، التماس نكن و اگه التماس كردي ....... زندگي نكن...

با تمام وجود صدایت می کنم . صدایت می کنم تا نگاهم کنی ، نگاهم کنی تا

چشمان پر از اشکم را ببینی ، اشکهایم را ببینی تا دلت برایم بسوزد ، دلت

بسوزد تا یک لحظه بیشتر کنارم بمانی . آن وقت از ته دل فریاد خواهم زد و به تو

خواهم گفت صادقانه 

 دوستـــــــــــــــــــــــــــــــــــت دارم

آن وقت شاید دیگر هرگز تنهایم نگذار ارام جونم.......

ا آنگونه که تو را دوست دارم دوست بدار چون دوستت دارم و دوستت دارم

و می خوام اینو بگم که دوستت دارم پس دوستم بدار

تو همونی که می گفتی تو دنیا هیچکی مثله من پیدا نمی شه

تو همونی که می گفتی قلبم ماله تو باشه واسه همیشه

    

بار آی به کنارم بنشین تا به تو گویم ...

آن را که به صد نامه و دفتر نتوان گفت ...

حاشا چه نیازی به سخن زانکه نگاهم ...

گوید به تو آن را که نشاید به زبان گفت

دلم کسی را می خواهد که دوستم داشته باشد ...

       شانه هایش را برای گریستن وسینه اش را برای نهادن سرم و

            چشمانش را برای خالی نمودن غم هایم می خواهم . دلم کسی را

                   می خواهد که مرا با هرانچه هستم دوست بدارد .

            با تمام خوبی ها و بدی هایم . با تمام مهربانی ها و نا مهربانی هایم .

               دلم کسی را می خواهد که افتاب مهر را به قلب خسته ام هدیه دهد .

           کسی چون تو ...!     

قطره اشک امضای خداست پای چشمانی که آسمان در آنها خلاصه شده است.

عشق یتیم تر از آن است که به دست رودخانه ی روزگار سپرده شود .

عشق حقیقی تر از آن است که پشت ابری پنهان شود .

کجاست جاده ای که مرا به تو برساند کجاست کسی که آسمان را به من نشان دهد

دلم از این ابرها گرفته .

آنگاه که با دستانت واژه ی عشق را بر قلبم نوشتی سواد نداشتم اما به دستانت

 اعتماد داشتم . حال سواد دارم اما دیگر به چشمان خود اعتماد ندارم .

در عشق مثل خورشید باش

در مهربانی مثل باران

و در صداقت مثل چشمه

در پناه حضور تو توفان غم مرا جا می گذارد .

در کنارت ژرفای آرامش را احساس می کنم .

و بی تو سیل بی رحم تنهایی مجالم نمی دهد .

پلکهای مرطوب مرا باور کن این باران نیست که می بارد صدای خسته ی من

فقط همین !

                 حرفهای من و جای خالی تو

                         حقیقت

                                  دروغی بود که رفتنت

                                قصیده ای ساخت

                         برای من هیچ کس

                                  آن دوبیت

                                            آن فضای آبی

                                          روسری-سنجاقک موی تو

                              لبخندت و نگاهت

                 وهرچه ورق میزنم

                                        روزنامه ای

                                                             را

                                      ندیدم حتی نشانی از تو باشد

                        ودر خانه کوچکمان مگر چقدر دل جا می گفت

                                              تا تو آنجا باشی

                                             من خویش را فراموش کرده ام 

                                        اما خدا را نه

                           من وتو همه خویش خدایم

                       چقدر مو سفیدی چقدر زیر بار زندگی ماند ای

                                                        مرا ببخش گاهی

                                                                      دلت را میشکستم.